Gamle gubben

(Dikt, 1866)

Av Olav Lofthus

Naar mitt Auga sviv um Bygdi,
ser dat mangt eit trøysamt Syn:
Mann og Kvende trøyta Dygdi,
amla stødt med Vit og Skyn.
Gamle Gubben stend og undrar:
"Tru dat er som kring meg dundrar?"

Slikt er annat en han kjende
da han ung i Onni gjekk.
Annan Skik, for alt seg vende,
inkje med han fylgja fekk.
Gubben snur seg, byrjar graata:
"Livet verd meg no ei Gaata!"

Unga Slægti ser han bløma,
gamle Viner falla fraa.
Undan allting synest røma,
eismall stend han, skodar paa.
Hugsjuk han i kring seg bisnar:
"Alt, eg hadde huglagt, visnar!"

Men so lenge Gubben tenkte,
alt til Løysingi han fann.
Fred seg ned i Saali senkte,
nya Von i Hjartat rann,
for sitt Auga upp han vende:
"Glad eg er fyr alt eg kjende."


Frå Ferdamannen. Eit Vikoblad aat Aalmugen. No. 18 og 19. Laugardagen dan 17de Marts 1866. Elektronisk utgåve 2003 ved Jon Grepstad